STAŁE SPOTKANIA MEDIUMICZNE
„Błędem byłoby sądzić, że ktoś musi być medium, aby przyciągać do siebie istoty ze świata niewidzialnego. One zaludniają przestrzeń, są nieustannie wokół nas, obok nas, widzą nas, obserwują, ingerują w nasze spotkania, podążają za nami lub oddalają się od nas, w zależności od tego, czy je przyciągamy, czy odpychamy.
Zdolność mediumiczna nie ma na to wpływu: jest jedynie środkiem komunikacji”.
(A. Kardec)
Zdolność mediumiczna jest środkiem komunikacji — mówi Kardec. Nie ma potrzeby posiadania wyraźnie rozwiniętej zdolności mediumicznej, aby komunikować się z Duchami. Kontakt mentalny między wcielonymi i niewcielonymi jest stały i zachodzi u wszystkich. Myśli, które przemierzają przestrzeń, oddziałują poprzez pewien nośnik — Uniwersalny Fluid Kosmiczny, który wypełnia przestrzeń między wcielonymi a niewcielonymi. Na tej podstawie kontaktu mentalne emisje komunikujących się istot wchodzą na tę samą częstotliwość — jest to dostrojenie, będące konsekwencją powinowactwa, jakie może między nimi istnieć.
Księga Mediów prowadzi nas do zrozumienia, że człowiek żyje w pewnym trwałym stanie mediumicznym.
Akt mediumiczny nie zachodzi wyłącznie podczas sesji kontaktowych czy zebrań mediumicznych. W chwili, gdy dwa umysły łączą się i dochodzi do przekazu myśli, następuje akt mediumiczny. W ten sposób możemy zrozumieć, że w codziennym życiu istnieje znacznie więcej praktyki mediumicznej niż podczas samych spotkań mediumicznych.
Są tacy, którzy pozostają w niedostrojonym kontakcie z duchowymi dobroczyńcami albo z duchami opętańczymi. To tak, jakby uczestniczyli w nieprzerwanym spotkaniu mediumicznym. Pamiętajmy jednak, że dostrojenie jest wyborem. Medium może zdecydować, czy chce dostroić się do świetlistych istot duchowości, czy do zbrutalizowanych dusz.
Połączony myślą z duchowymi dobroczyńcami człowiek wyzwala się, odnajduje nowe powody do życia i otrzymuje wzniosłe inspiracje. Przeciwnie, może także ulec hipnotycznym nakazom, które tłumią jego wolną wolę, czyniąc go medium sił niższych.
Duchy są wszędzie, otaczają wcielonych, interesują się tymi, obok których bytują, lub oddalają się, jeśli nie znajdują pokrewieństwa z ludźmi. Księga Mediów, ukazując dowody zjawisk i egzystencjalną złożoność istoty ludzkiej, może być uznana za książkę uczącą mieszkańców planu fizycznego i duchowego współistnienia oraz komunikacji.
Stąd tak wielkie znaczenie czuwania nad własnymi myślami. Kontaktu mentalnego między wcielonymi i niewcielonymi nie można powstrzymać, ale można go kontrolować.
Myśl wysyłana przez Ducha do wcielonej duszy jest zawsze sugestią.
Przyjęcie jej, lub nie, jest ćwiczeniem wolnej woli.
Jacobson Sant’Ana Trovão