Divaldo Franco

(1927-)

Divaldo Franco, dla przyjaciół po prostu Di

Urodził się w Brazylii w 1927 roku. Jego siostra i dwóch braci zmarło, gdy był jeszcze młody. Te przykre wydarzenia dotknęły go do tego stopnia, że zapadł w chorobę, która doprowadziła go niemal do paraliżu. Medycyna nie była w stanie pomóc mu w tej trudnej sytuacji. Kontynuował mimo to naukę w szkole rolniczej i otrzymał w 1943 roku jej dyplom.

W między czasie pewna osoba dostarczyła przyniosła mu jednak lekarstwo niezbędne, by wyleczyć rany, które utworzyły się na jego duszy i ciele w czasie traumatycznego przeżycia utraty braci. To była Ana Ribeiro Borges, medium, która wskazała mu Spirytyzm, jako drogę, którą powinien podążać. W tamtym czasie jednak Divaldo przechodzi trudny okres – jest bezrobotny, pragnie odebrać sobie życie skacząc z wysokości. Na chwilę przed skokiem pojawia się jednak jego zmarła siostra i zwraca się do niego tymi słowami: „Nie rób tego! Nie rozwiążesz w ten sposób swoich problemów. Nie rób tego!”. Divaldo jest w ogromnym szoku i to wydarzenie okazuje się wpłynąć na całe jego życie. Divaldo posiadał już wcześniej zdolności mediumiczne – zwłaszcza związane z wykorzystywaniem pisma automatycznego do otrzymywania przekazów z zaświatów, to jednak dopiero spotkanie ze zmarłą siostrą było katalizatorem, który dał mu niezbędny impuls do tego, by wypełniać swoją misję spirytystyczną.

Allan Kardec
(1804-1869)

Ustalenie szczegółowej biografii kodyfikatora zasad spirytyzmu jest przedsięwzięciem bardzo skomplikowanym. On sam bowiem unikał wypowiadania się na temat życia osobistego, chcąc uchronić członków swej rodziny przed ewentualnymi szykanami ze strony przeciwników spirytyzmu. Naprawdę nazywał się Hippolyte Léon-Denizard Rivail, a swego czasu był znanym wychowawcą i dydaktykiem. Przyjęcie pseudonimu "Allan Kardec" wiązało się z jednej strony z tym, że H.L.D.Rivail początkowo pragnął zachować anonimowość, zdając sobie sprawę, jak wielkie zamieszanie mogłoby wywołać wydanie książki o Duchach, przez kogoś kto odpowiadał za wychowanie i kształcenie tysięcy młodych ludzi. Z drugiej zaś strony zdawał sobie sprawę, jak ważną zmianę wniosły w jego życie badania nad zjawiskami mediumicznymi - a ponieważ w epoce romantycznej wiele osób zmieniało nazwiska, czy przybierało pseudonimy "narodziwszy się powtórnie" pod wpływem nowych idei, dlatego też nie było w tym kroku nic nadzwyczajnego. Przyjęcie takiego właśnie pseudonimu - imienia i nazwiska, które rzekomo nosił w jednym z poprzednich wcieleń (o czym został poinformowany przez jednego z Duchów w czasie seansu) - świadczyło o utożsamianiu się ze światem bezcielesnych istot, od których wywodzi się idea nauki spirytystycznej.